Pionier in de Franse Ardennenstreek met een vooruitstrevend vleeskuikenbedrijf

Op ongeveer 25 kilometer van Reims, in de mooie glooiende streek aan de voet van de Franse Ardennen, staat het vleeskuikenbedrijf van Matthieu Galland (48). “Ik wilde een modern bedrijf uitbouwen met voldoende economisch perspectief voor minstens de komende vijftien jaar. Naast de akkerbouwtak, intussen uitgebouwd tot 300 hectare, geloofde ik sterk dat de vleeskuikentak perspectieven bood. De bank overtuigen om mee te gaan in het verhaal was niet eenvoudig. In Frankrijk, onder andere vanwege het debacle met de Doux group in 2012, was investeren in pluimvee niet populair. Met de expertise van De Heus maakten we plannen op voor een toekomstbestendig bedrijf. Uiteindelijk kon ik met hun steun zowel de bank als de overheid overtuigen,” vertelt Matthieu.

Tarwe is naast suikerbieten, luzerne en hennep de hoofdteelt op het akkerbouwbedrijf. Met de 120 hectare eigen geteelde tarwe kunnen alle kuikens met tarwe bijgevoerd worden. Een bijkomend voordeel is dat alle vleeskuikenmest op het bedrijf kan worden ingezet. “Met de eigen tarweproductie en het gebruik van de vleeskuikenmest passen we in het plaatje van een ecologisch circulaire landbouw en kunnen we tegen een lage kostprijs produceren,” vertelt Matthieu. Het bedrijf Galland heeft twee fulltime medewerkers in dienst, één voor de akkerbouw en één voor de vleeskuikens. “Wij wonen niet op het vleeskuiken bedrijf en mijn echtgenote Sabine werkt in een andere sector. Onze drie kinderen, tussen 11 en 17 jaar, hebben nog geen interesse getoond om het bedrijf voort te zetten. Mijn medewerker moet alleen kunnen instaan voor de dagelijkse werkzaamheden terwijl ik op afstand de aansturing en controle van onder andere het klimaat en het voer opvolg.”

De twee totaal gerenoveerde stallen (15 x 100 meter) en de twee nieuwere stallen (20 x 120 meter) bieden plaats voor circa 160.000 reguliere kuikens. Nabij staat de loods waar zowel de voerkeuken als de stookinstallatie zijn ondergebracht. “Het was belangrijk voor mij dat alle stallen identiek uitgerust werden, en dat voer en verwarming niet alleen gemeenschappelijk maar ook autonoom aangestuurd worden. All-in all out, met dezelfde materialen ingericht en automatisering om efficiënt te kunnen werken, waren voor mij essentieel toen ik het bedrijf uitbouwde”, aldus Matthieu. Het voer en de tarwe worden gestort in een goot en gaan vanaf daar naar de inpandige silo’s. Alles wordt afgewogen in de bunkerweger en vervolgens via bovengrondse buizen naar de vier stallen getransporteerd. De verbrandingsoven voor houtsnippers zorgt voor het warme water dat ondergronds naar de stallen gestuurd wordt. “De investering voor dit systeem was vrij groot. Vooral het ondergrondse buizennetwerk. Via een coöperatie kan ik goedkoop houtafval aankopen.”

Opmerkelijk voor Frankrijk is dat de stallen, die ongeveer tien jaar geleden werden gebouwd, al voorzien zijn van een daglichtstraat in de zijwanden, lengte- en plafondventilatie en nevelkoeling. Er liggen ook zonnepanelen op de daken van de twee nieuwe stallen. “De lichtstraten waren geen grote kostenpost, maar worden ook nauwelijks gebruikt, omdat er in Frankrijk geen vraag is om te produceren volgens de criteria van BCC of het 1-Ster Beter Leven keurmerk. Maar je weet nooit wat de toekomst brengt. De zonnepanelen zijn winstgevend, ondanks het feit dat ik verwarm met een verbrandingsoven. In Frankrijk worden we nog goed vergoed voor de elektriciteit die we aan het net terug leveren”, legt Matthieu uit.

Al meer dan tien jaar wordt nauw samengewerkt met De Heus. “Hun expertise op het gebied van voer vertaalt zich in de zeer goede resultaten. De planning en afvoer van de kuikens worden door hen geregeld, evenals een aantal administratieve zaken. Ik kan steeds beroep doen op de expertise van de vleeskuikenspecialisten van De Heus en we evalueren regelmatig de resultaten. Met hun netwerk van broederijen en slachterijen zorgen ze ervoor dat de vleeskuikens voldoen aan de voorwaarde van ‘geboren, gekweekt of getogen en gevoerd in Frankrijk,” vertelt Matthieu.

Matthieu blikt tevreden terug op hoe het bedrijf in 2017 werd uitgebouwd. “De vleeskuikentak is, zeker de laatste jaren, veel winstgevender geweest dan de akkerbouwtak. De afstemming tussen beide takken en de risicospreiding zijn als onderneming mooi meegenomen. In Frankrijk is er bovendien een groot tekort aan eigen geproduceerd pluimveevlees. Bijna één op de twee kippen komen uit het buitenland. Samen met de toenemende consumptie ziet de toekomst voor de vleeskuikensector er gunstig uit”, aldus een tevreden vleeskuikenhouder.